نیروانا تئاتر

دلم میخواد از بهار بنویسم. اما نمی دونم چه جوری یه آغاز متفاوت شروع کنم یه آغاز که پایان اون خزان نباشه...

دوست دارم فریاد بزنم شایدم داد اما مهم اینکه من نگرانم یه جور نگرانی جالب . از رفتن از جا موندن از بی بهرگی از بهار...

نوروز میاد شمیمی از ۲۵۰۰ سال قبل

از میان دوران

از میان تاریخ

برای بودن...

و تازگی نو به نو شدن...

تولد آغاز

و لحظه ای از هست دیروز تا بود فردا...

لحظه تحویل سال اجدادمان و آیندگان و ما...

پیوندی به قدمت ایران آریا و آریایی ...

لحظه ای می ایستم از عرب و مغول و تیمور و جمهوری اسلامی به سلامت گذر دارد و پیروز است و همیشه نوروزست این بهار کهن الگو با اصلت ریشه در فرهنگ و منطق و زیبابی خاص ایرانی و آریاای...

غمگین نیستم...

بهار من بهاریست زیبا ...

گذریست از تمام پلیدی ها به سپیدی ...

به بهاری که رشد می کند حتی در فضای مسموم این و آن...

بهار هدیه ایی گران بهاست ایرانی...

فرزند ایران و کوروش بدان نوروز است که امروز تو نیز هستی...

با قله ای از افتخار...

فردوسی. کوروش. فریدون فرخزاد. فریدون جنیدی.فریدون فروغی. امید میر سیاف. فرزاد کمانگر. یعقوب مهر نهاد. امیر حشمت ساران. اکبر محمدی. و.... همه فرزندان ایران بودند و هستند پاس بدار پاسداشت آنهارا....

+ نوشته شده در پنجشنبه 29 اسفند1387ساعت 8:35 بعد از ظهر توسط در انتظار تئاتر |